Airtable vs Teable

Airtable, 2012'de San Francisco'da Howie Liu ve iki kurucu ortağı tarafından kurulan; tablo arayüzünün tanıdıklığını ilişkisel veritabanının yapısıyla birleştiren bir bulut platformu. Tablolar birbirine bağlanır, alanların ek, tekli seçim, lookup, rollup ve formül gibi tipleri vardır; aynı kayıtlar tablo, kanban, takvim, galeri, form, Gantt veya zaman çizelgesi görünümünde açılabilir.

Verinin üzerine Interface Designer, ham tabloları düzenlememesi gereken kişiler için dashboard ve hafif uygulamalar kurar; otomasyonlar tetikleyici ve zamanlamalara göre işlem yapar, senkronizasyonlar diğer base'lerden veya araçlardan veri çeker. Yapay zeka alanları kayıtları sınıflandırır, metinleri özetler ve base içinde içerik üretir. Ücretsiz plan base başına 1.000 kayıt ve beş editörle sınırsız base sunar; Team limiti base başına 50.000 kayda çıkarır ve Gantt ile zaman çizelgesi görünümlerini ekler; Business 125.000 kayıt, premium senkronizasyon, yönetici paneli ve SAML SSO ekler; Enterprise Scale ise HyperDB ve kurumsal API'lerle özel fiyatlanır.

Airtable binlerce şirkette içerik takvimleri, ürün katalogları, hafif CRM'ler, envanterler, aday takibi ve prodüksiyon planlarını çalıştırıyor; yazılımcı olmayanların kendi yapılandırılmış veritabanını kurması gerektiğinde parlıyor. Son yıllarda kurumsal pazara yöneldi ve fiyatlarını artırdı; bu da küçük ekipleri Baserow, NocoDB ve Grist gibi açık kaynak veya daha ucuz seçeneklere ya da doküman ağırlıklı işler için Notion veritabanlarına yöneltti. Benimsemeden önce kontrol edilmesi gereken başlıca kısıtlar koltuk başı fiyat, base başına kayıt limiti ve otomasyon çalıştırma limitleri.

Teable, Airtable benzeri bir tablo arayüzünü altında gerçek bir PostgreSQL veritabanıyla birleştiren açık kaynak, kodsuz bir veritabanı. 2023'te yayına çıktı ve Airtable'ın kullanım kolaylığını seven ama satır limitlerine, performans tavanına veya doğrudan veritabanı erişimi eksikliğine takılan ekipleri hedefler.

Tablolar bilinen alan türlerini, formülleri, lookup ve rollup alanlarını, tablolar arası bağlantıları ve tablo, kanban, galeri, form ve takvim görünümlerini destekler. Veri Postgres'te tutulduğu için Teable milyonlarca satırı hızlı kalarak yönetebilir; geliştiriciler aynı veriyi doğrudan SQL ile sorgulayabilir veya BI araçlarını bağlayabilir. Gerçek zamanlı iş birliği, yorumlar, yetkiler ve kayıt geçmişi ekip çalışmasını destekler; yerleşik yapay zeka özellikleri alan, formül ve içerik üretmeye yardım eder. Otomasyonlar ve API Teable'ı diğer araçlara bağlar. Barındırılan bulutun ücretsiz katmanı ve daha yüksek limitli koltuk başı ücretli planları var; topluluk sürümü Docker ile ücretsiz self-host edilebilir.

Teable, Airtable'ı aşan ekipler, veri kontrolü için self-host etmesi gereken kurumlar ve geliştiricilerle operasyon ekiplerinin aynı veriyi paylaştığı yapılar için uygun. Self-host seçeneği verinin kendi sunucunuzda kalmasını sağladığı için KVKK kaygısı olan şirketler açısından da avantajlı. Genç bir ürün; entegrasyon, şablon ve eklenti sayısı Airtable'dan az, topluluğu küçük ve bazı özellikler hâlâ gelişiyor. Diğer başlıca açık kaynak Airtable alternatifleri NocoDB ve Baserow; tablo ağırlıklı işler için Grist, en olgun ekosistem için ise hâlâ Airtable öne çıkıyor.